Als een kleine prinses

Als een kleine prinses

zondag 4 februari 2018


Ik heb nu 4 maanden vrijwilligerswerk gedaan in ALEH Negev en ik kan nu al zeggen dat de tijd hier mijn leven heeft veranderd en het oneindig heeft verrijkt.

Zonder enige ervaring met of voorkennis over het werken met mensen met een handicap kwam ik hier en was in het begin erg sceptisch, of ik dat überhaupt wel zou kunnen. Hoe moet ik deze mensen begrijpen die zo anders zijn dan ik? Maar al na de eerste paar weken hier merkte ik dat niet zij mij moesten begrijpen, maar dat ik moest leren om hen en hun levenskunst te begrijpen en daarop te reageren. En sinds dat moment ben ik meer en meer verliefd geworden op de individuele bewoners en heb ik elke dag opnieuw plezier met hen.

ALEH Negev is een plaats vol liefde en een thuis voor velen, en met mijn werk hier kan ik een bijdrage leveren dat ze zich in dit thuis nog beter voelen. Door hen dagelijks te helpen eten, te spelen, op excursies te gaan of iets dergelijks, kon ik het vertrouwen van de bewoners winnen en hen in mijn hart sluiten. Ik ervaar zoveel mooie momenten hier, of het nu een kleine glimlach is zodra ik de kamer binnenkom, of zie hoe een bewoner leert zelf te eten.

Een paar weken geleden mocht ik deelnemen aan een heel speciale gebeurtenis van een meisje uit mijn huis: haar 12e verjaardag en daarmee haar Bat Mitswa. Net als veel andere kinderen in Aleh Negev woont ze hier al enige jaren en heeft ze een gezin, maar de steun van hen is beperkt. Daarom werden al maanden donaties verzameld om haar de mooiste dag van haar leven te geven, zodat ze haar Bat Mitswa kon vieren zoals elk ander Joods meisje. Wat me het meest ontroerde, was dat er zoveel moeite en liefde in de viering werd gestopt. Van eten tot decoratie tot haar outfit, waardoor ze eruitzag als een kleine prinses. Maar nog mooier was het te zien hoe haar familie, die ze niet elke dag om zich heen heeft, samen haar “Aleh-familie” feest vierden en hoe zowel onze “huismoeder”, als haar biologische moeder tranen in hun ogen hadden van trots, toen ze de kamer binnenkwam.

Ik zou nog veel van dergelijke ervaringen kunnen delen, ze laten mij zien hoe belangrijk het werk hier is en hoe waardevol deze mensen zijn!

Leonie